ايران باشکوه

حكايت خود تحقيري ايراني

شکوه — Tue, 01 May 2007 20:59:00 GMT

پخش فيلم 300 و تبعات ناشي از آن بهانه اي شد براي مطرح شدن بسياري از موضوعات
ناتمام ، خيلي ها با جنگ ترموبيل بعد از 2400 سال آشنا شدند وبا هياهويي كه به پا شد خيلي ازايرانيان عزيزغيرتي شده، همه جا اعتراض كردند و مثلأ مشكل حل شد. در نتيجه وجدان تاريخ بطور رسمي از ايراني ها عذر خواهي كرد و آقاي ميلرهم تآديب شده، قول داد كه اگرهوس كرد كتاب كميك استريپ ديگري خلق كند، وجدانآ واقعيات را بنويسد !
سال گذشته وقتي فيلم اسكندرساخته الیور استون اكران شد خيلي از دوستان با ذوق وشوق فراوان ازاينكه فيلمي درباره ايران ساخته شده وخانم آنجلينا جولي درآن ايفاي نقش ميكند شادمان بودند وهرگز بسياري ازايرانيان غيرتي نشدند و بمب گوگلي هم توليد نشد.
در شبهاي نوروز حدود ساعت 2 بامداد به مدت چند شب متوالي برنامه اي پيرامون تخت جمشيد بهمراه تصاويري حرفه اي و زيبا از ويرانه هاي كاخ هخامنشيان در كانال دو تلويزيون دولتي ايران پخش ميشد. شيرينيِ ديدن تصاوير‌، با شنيدن متني كه گوينده ميخواند به تلخي گرائيد، شگفتا وقتي خودمان كمرهمت بسته و تيشه به ريشه ء خودمان مي زنيم، ديگر چه توقعي از بيگانگان ميتوان داشت؟
با اينكه تصور اغلب ايرانيان ازغرب را ميتوان نوعي رُمانتيسم كتاب زده قلمداد كرد (مانند مقايسه خودهيچ انگارانه نويسنده وبلاگ يك ليوان چاي داغ ، ميان ميزان ثروت و در نتيجه شكوه وزيبايي شهرهاي اروپايي با شهرهاي ايران در قرون گذشته ) و اين نوع طرزتلقي و تصوّر ايرانيان كليد حل معضل خود تحقيريِ تاريخي ايرانيان است. وقتي به كتب تاريخي منسوب به مورخان ايراني رجوع ميكنيم، به سادگي ميتوان دريافت كه از روي نمونه هاي غربي كپي برداري شده و با مقداري تغيير و تخلص بنام مورخ ايراني ثبت گرديده وجاي بسي تاسف كه در اغلب موارد از مراجع نه چندان معتبري چون هرودوت، پدر تاريخ دروغين (به عقيده نگارنده) يا گزنفون استفاده شده است.
چرا هيچگاه درطول سالهاي گذشته مورخين و محققين ايراني گردهم نيامدند تاتحقيقي مستند و مستدل درباره حمله اسكندرو يا ساير نقاط تاريك و پر از ابهام نوشته هاي تاريخي مورخين غربي انجام دهند؟

در نوروز فرصتي دست داد تا به استان كهگيلويه و بويراحمد سفري داشته باشيم، و از نزديك با مردم مهربان و دوست داشتني و دلير اين خطه آشنا شويم.بسيار برايم جالب بود كه چطور سپاه اسكندر با آن همه سلاح و تجهيزات در كشوري بيگانه و ناشناس توانسته از سد مردمان شجاع كهگيلويه و ممسني هاي وطن پرست و نيز جاده ها و گذرگاههاي صعب العبوري كه بعداز گذشتِ قريب به 25 قرن و ظهور تكنولوژي و علم راهسازي، هنوز هم خوفناك است، به راحتي عبور كرده ولشگرش را به تخت جمشيد رسانده است؟ يا اينكه تمام اين ها داستانسرايي هاي مورخين غربي است؟ چطور هيچ محقق وطني تاكنون به اين موضوع نپرداخته كه چرا شهرصددروازه (يا هكاتوم پليسِ اسكندرنامه ها) كه سعي شده دامغان امروزي جا زده شود، تا كنون كشف نشده؟ و اينكه دانشمندِ فقيد فرانسوي مدت 15 سال درميانه دهه30 كيلومترها اطرافِ دامغان را تا عمق 20 متري نيز كاويد اما دريغ از كوچكترين نشانه اي از اين شهر دروغي و مجهول. اما هنوز دوستان وطني برنامه تلويزيوني ميسازند و متذكر مي شوند كه اسكندر تخت جمشيد را به آتش كشيدو به دامغان رفت و از آنجا هند را گشود. چرا هيچ هموطني خونش بجوش نيامد و اعتراضي هم نشد؟ و چراهاي ديگر...
به دليل اينكه برگزاركنندهء تورهاي طبيعت گردي و ايرانگردي هستيم ،آشنايي نسبي به جغرافياي ايران داريم و تقريبآ اكثر مناطق كشور را بازديد كرده ايم (كاري كه در اروپا نيز و مخصوصآ در سوئيس انجام داده ،وتقريبآ بيشتر در سفر بوديم)، به يقين ميگويم كه فتح ايران توسط اسكندر بي نام و نشان و سوزاندن تخت جمشيد بزرگترين دروغ تاريخ است كه غربيان بدليل بغض فروخفتهء شكستهاي مكرر از سپاه ايران در زمان هخامنشيان ساخته اند.
به جاي هياهو براه انداختن هاي نمايشي و گرفتن ژستهاي وطن پرستانه ومذمت كردن غريبان بهتر نيست خودمان تاريخ را بنويسيم؟ يا ما هم اثري سينمايي بر پايه تاريخ صحيح خلق كنيم؟ يا بهتر است تاريخي را كه برايمان نگاشته شده بخوانيم ؟ كدام بهتر است ؟

و اما امروز

شکوه — Tue, 24 Apr 2007 21:38:00 GMT

در میان هیاهویِ بی امانِ رخدادهای بسیاری که در طی مدّت طولانی غیبتم از فضای وبلاگ نوسی پشت سر گذاشتم، بارهافرصتِ نه چندان مناسبی دست میداد تا به سیاق گذشته چندخطی بنویسم اما جای افسوس که هر بار از چشیدن لذّت آن ناکام ماندم.
خیمه شب بازی دهر چه تلخ و چه شیرین میگذره، همه چیز عوض میشه، رنگها هم رنگ عوض می کنند و فقط خاطره هاست که دست نخورده بجا می مونن.
بعد از برگشتن از فرنگ، بیشتر سرگرمِ تدارکِ زندگی جدید و فعالیت برای تثبیت شرایط زندگی بودم.
شرایط شبیه این صحنه بود : قایقی که توش نشستی، به قسمت پرآب و خروشانِ رودخونه میرسه، مجبور میشی که تقلّا کنان و با سختی زیاد از این مرحله به سلامت گذر کنی. حالا اینجا کات، اینسرت به سه سال بعد (یعنی زمان حال) که دوباره تو قایق نشستی، رودخونه آروم تر شده .
حالا درگیری های ذهنی وکاری و فکری بیشتری دارم و همین دغدغه ها انگیزه ای شده که اندیشه ثبت تجربه های گذشته دوباره تو ذهنم شکوفا بشه. تلاش میکنم این انگیزه رو تقویت کنم.

(بدون عنوان)

شکوه — Thu, 16 Jun 2005 19:49:00 GMT

فردا انتخاباته ...

جمعه ۲۶ خرداد

نتيجه انتخابات و مردم غير قابل پيش بينی ايران، ببينيد ...

و اين هم عکسهايی از روز انتخابات ، ببينيد...

(بدون عنوان)

شکوه — Sat, 05 Feb 2005 06:20:00 GMT

سلام به همه دوستان خوبم

خيلی خوشحالم که ازاين به بعد در ايران مينويسم. در اين مدت اتفاقهای زيادی افتاد و مسايل زيادی را تجربه کردم . احساس خيلی خوبی اززندگی توی ايران دارم و حالا قدر خيلی چيزها را بهتر ميدونم٬ تنها با عينک بد بينی و يا خوش بينی به مسايل نگاه نميکنم٬ و فقط از کاستی ها گله نميکنم و زيبايی ها را هم ميبينم و از انها لذت ميبرم. حرفهای زيادی برای گفتن دارم٬ و سعی ميکنم که زود به زود آپديت کنم .

و اما امروز که برف همه جای تهران را پوشانده و برای چندمين بار در اين سال مدارس در اطراف تهران مثل دماوند و ... تعطيل شدن٬ امسال٬ زمستان پر از برف و بارندگی را داشتيم. به نظر من منطقه ۱ ٬ تهران را هم بايد تعطيل ميکردند. واقعآ مردم زنده ای داريم به محض اينکه کمی برف روی زمين ميشينه٬ همه بيرون ميان و برف بازی ميکنند و لذت ميبرندو البته در کنارش هم خيلی وقتها از وضعيت و کمی ها و کاستی ها مينالند. و اين طبيعت ما ايرانی هاست.

و اما خوشحالم که بعد از سالها دوباره فيلمهای جشنواره را ميبينم. تعداد فيلمهای شرکت کننده در جشنواره امسال به نسبت سالهای پيش کم هستند و فيلم حاتمی کيا هم که توقيف شد. يک فيلم هم از بهمن فرمان آرا (يک بوسه کوچولو ) فکر ميکنم به جشنواره نرسيد٬ دوست دارم فيلم سالاد فصل و زن زيادی را ببينم٬ اينجا را بخوانيد...

(بدون عنوان)

شکوه — Thu, 05 Aug 2004 20:16:00 GMT

اگر از من بپرسند که بهشت روی زمين کجاست قطعآ ميگم لوکارنو !

لوکارنو در جنوب سوئيس در نزديکی مرز ايتاليا قرار داره، با يک پوشش گياهی و آب و هوای متفاوت از ساير قسمتهای سوئيس. اکثرآ ايتاليايی زبان هستند و خيلی کم ميتوانند آلمانی صحبت بکنند. مردم اين نواحی دارای فرهنگ ايتاليايی و مانند ايتاليايی ها شاد و پرسر و صدا هستند. قسمتهای جنوبی کشور سوئيس در گذشته نه چندان دور متعلق به ايتاليا بوده است. از آنجاکه شهرهای شمالی ايتاليا را ديده ام، اذعان ميکنم که زيبايی های شهر سازی و معماری ايتاليا را بطور کامل در استان (کانتون) Tessin ميتوان ديد. ولی با اين وجود، باز هم در نواحی مرزی ميتوان تفاوت بين اين دو کشور را به راحتی احساس کرد بعنوان مثال در معماری ايتاليايی زيبايی های بصری نقش اصلی را ايفا ميکند يعنی شما وقتی در خيابان قدم ميزنيد، ممکن است که اين خيابان زيباترين خيابان هم نباشد ولی لذت خواهيد برد چرا که پياده رو ها عريض هستند با درختانی که به فواصل معين از هم کاشته شده اند و در ضمن ترکيب رنگها و نورها بسيار جذاب است اما در سوئيس و بطور کلی در همه شهرها بيشتر ترکيب بتون و سيمان که ترکيبی خشک و سرد تری است ديده ميشود.چون بيشتر به نظم و نظافت اهميت داده ميشود تا زيبايی.

در لوکارنو به ما خوش گذشت ولی سفر ما پايان ديگری داشت. با قطار از لوکارنو راهی شهری در شمال ايتاليا به نام Domodossola شديم. مسيری سراسر کوهستانی با جلوه های بسيار زيبا و منحصر بفرد. درياچه ای را ديديم در ارتفاع ۲۰۰۰ متری در لابه لای کوههای بين سوئيس و ايتاليا در نزديکی دهکده ای به نام Cameda.

درDomodossola گشتی زديم وکمی به ياد تهران افتاديم فضايی بود گرم و دلچسب، نميدونم چرا بعضی از مکانها يا شهرها جوی سنگين دارندو آدم احساس راحتی ندارد، ولی ما در اين شهر يک احساس رمز آلود داشتيم که خيلی لذت بخش بود. و در پايان به Spiez و منزلمان برگشتيم. اين چند روزه مصادف بود با جشن استقلال کشور سوئيس که روز اول آگوست (اوت) روز استقلال سوئيس و امسال پنجاه و چهارمين سال استقلال آن است. و در اين روز و هفته در همه جای سوئيس مراسم آتشبازی و موسيقی برپاست. از چند روز قبل از اول آگوست بسياری از مردم پرچمهای کشورشان و استان و شهری را که در آن زندگی ميکنند، در حياط خانه خود نصب ميکنند.يعنی ۳ تا پرچم !

و خبر ديگه اينکه ما تا ماه آينده به ايران عزيز بر ميگرديم. و احتمالآ مدت طولانی را در ايران خواهیم بود. شايد برای هميشه.

خيلی خوشحالم ...

(بدون عنوان)

شکوه — Fri, 30 Jul 2004 13:26:00 GMT

قصد داريم به اتفاق دوستان برای چند روزی به يک جای گرم و خوش آب و هوا برويم هر چندکه شايد گرمای آنجا کمی زياد از حد باشد. اما سوئيس دراکثر زمانهای سال سرد است، به همين دليل گرمای زياد در حال حاضر برای من چندان هم ناراحت کننده نيست. فکر ميکنم مسافرت خوبی باشد. و ديگر اينکه شايد با اين دوستان تا چند سال ديگر نتوانيم دوباره همگی در يک جا دور هم باشيم. پس بايد قدر لحظات را دانست. در هر حال جای همه شما خالی. و بعد هم که برگردیم احتمالآ گرفتار يک جابه جايی خواهم بود و ممکن است که تا چند وقت، هرچند کوتاه مدت، فرصت برای نوشتن و آپديت کردن نداشته باشم. اما حتمآ در اولين فرصت خاطرات و عکسهای اين مسافرت را مينويسم و پست ميکنم.

(بدون عنوان)

شکوه — Tue, 27 Jul 2004 22:31:00 GMT

من با حجاب و فلسفه آن صد درصد مخالفم. حجاب يک مسئله ظاهری نيست که باحفظ آن در امان بود. حجاب ذاتی است و مفهومی فراتر از حجاب ظاهری دارد. اين حق مسلم ماست که هرچه ميخواهيم بپوشيم وازهر رنگی که دوست داريم استفاده کنيم. و اين که ديگران تصميم بگيرند که يک زن چگونه و چه رنگی بپوشد، توهين آميز است. اما اگر ما اين حق را به خودمان ميدهيم که آنچه دوست داريم بپوشيم، بايد کمی شرايط و حد و مرز هاي جامعه ای که در آن زندگی ميکنيم هر چندکه غلط هم باشد رعايت کنيم. مثلا در يک کشور اروپايی که محدوديتی برای انتخاب لباس وجود ندارد، کسی اگر بدون لباس از خانه خارج شود، پليس با او برخورد خواهد کرد وآن شخص نميتواند اعتراض کند که من آزادم هر جور که ميخواهم رفتار کنم چون هر جامعه ای قوانينی دارد حتی يک جامعه آزاد. آزادی زمانی در يک جامعه مشروعيت خواهد يافت که در چارچوب قوانين ساده انسانی و فرهنگی و باورهای آن جامعه نيز بگنجد. من هم بعنوان يک زن عليرغم نارضايتی های موجود از سبک و سياق ادارهُ جامعه، تا زمانی که در آن زندگی ميکنم بايد حداقل هايی را رعايت کنم تا اجازه ندهم که ديگران برای حجابم تصميم بگيرند و در مورد چگونگی پوشش من آيين نامه تصويب کنند.

زهرا شجاعی ميگويد: دستگيري دختران جوان با عنوان بدحجابي نتيجه بخش نخواهد بود.

(بدون عنوان)

شکوه — Fri, 23 Jul 2004 14:38:00 GMT

سفری داشتيم به شهری به نام Interlaken ، يک شهر توريستی، در بين دو تا درياچه در قلب سوئيس.

طبيعت فوق العاده زيبايی داره. تلفيق کوه های سبز با کوههايی که هنوز پوشيده از برف هستند منظرهء خيلی زيبايی را ايجاد کرده. رنگ آب درياچه اش هم کمی متفاوت از درياچه های ديگر است. سوئيس به کشور هزار درياچه معروفه! در اين کشوری که از شمال تا جنوبش را در ۴ ساعت و از شرق تا غربش را در ۶ ساعت ميتوان طی کرد، هر جايی را که نگاه کنيد درياچه ای را می بينيد .

حدودآ ۱۰-۱۲ روزی است که هوا گرم شده البته بيشتر روزها هوا بارونيه .برای همين تا کمی خورشيد خانوم پيداش ميشه همه برای استفاده از آفتاب به محيط های باز و يا کنار درياچه و رودخونه ميروند. ديروز در مسير هر جا را که نگاه ميکردی عده ای با مايوهای رنگ و وارنگ زير آفتاب و عده ای در آب و بقيه در زير سايه بونهاشون از هوای گرم تابستونی استفاده ميکردند. اما اينترلاکن که پر بود از توريستهايی که برای ديدن زيباييهای سوئيس به اين کشور آمده بودند و ۹۰٪ آنها از کشورهای ژاپن و چين وکره و اکثريت هم اکیپ های جوون همراه با دوستانشون که با يک تور آمده بودند. يک لحظه خيلی حالم گرفته شد که خوب چرا جوونهای ما توی ايران اين امکان را ندارند که در اين رده های سنی بتوانند دنيا را ببينند؟ در همه فصول سال چه زمستون با اون سردی اينجا و چه حالا که تابستونه از اين کشورها توريست به سوئيس می آد و اکثريت هم دائمآ در حال دويدن با يک چمدون يا ساک و رسيدن به يک جای ديگه با يک دوربين عکاسی در گردن و يک دوربين فيلم برداری در دست هستند. توی قطار هم که می نشينند، از شدت خستگی اکثرآ خوابند. اما پارسال همين موقع ها بود که به اينترلاکن رفته بوديم، اين شهر به اين شلوغی به خاطر ويروس سارس تقريبآ خالی از توريست بود و پرنده پر نميزد و بازار رستورانها و هتل دارها حسابی کساد شده بود. سوئيس درامد خيلی خوبی از صنعت توريسم داره و در سال هزاران نفربرای اسکی در زمستان و ديدن مناظر در تابستان به اينجا مسافرت ميکنند.

از جاذبه های ديگر Interlaken يک کازينو قديمی (البته قديمی به نسبت قدمت کشور سوئيس) به نام Casino Kursaal و يک پارک فوق العاده ديدنی به نام Mystery Park که ميتوانيد شما هم در اينجا ببينيد کليک کنيد .

در کل ديروز، روز خيلی خوبی بود و حسابی خوش گذشت .

(بدون عنوان)

شکوه — Fri, 09 Jul 2004 14:19:00 GMT

ميخواستم آپديت کنم اما انقدر فکرم مشغوله که نميتوانم چيزی را که ميخوام بنويسم ...

گاهی وقتها آدم هر چی دو دو تا چهار تا هم ميکنه به هيچ نتيجه ای نميرسه و ته دلش يک اضطرابی موج ميزنه، کاش ميشد چشمهام را ببندم و باز کنم چند هفته ای گذشته باشه تا شايد اوضاع يکم رو به راه بشه ، يک عالمه کار دارم در کنار يک عالمه فکر که همه را هم تنهايی بايد بهشون فکر کنم، خيلی جالبه به محض اينکه چشمهام را باز ميکنم بدون هيچ معطلی همه فکرها چنان هجوم ميارن توی مغزم که حتی اگر تازه ۳ ساعت هم باشه که خوابيده باشم، خوابم میپره و ديگه نمی توانم بخوابم .

چقدر زندگی بالا و پايين داره، و من و آقای همسر مهربونم چه چيزهايی را در همين مدت کم زندگی تجربه کرديم.چه مسائلی ديديم، چه کارهايی باهم انجام داديم که به جرآت ميگم که فکر نميکنم هيچ زوج ديگری انجام داده باشند، اما انگاری چون دستمون هميشه تو دست هم بوده ازهيچی نترسيديم و پيش رفتيم، وحالا هم که توی اين چند سال يک تجربه حسابی از زندگی و دنيای اينطرف آبها و از انجايی که يک مقدار کنجکاو هم هستيم زياد به دلايل کارها فکر ميکنيم به هر چی که ميرسيم بايد دليل آن کار يا رسم و رسوم و غيره را هم بدونيم. يک کار خيلی مفيدی که در اين مدت انجام داديم اين بود که توی اين مدت از فرصت استفاده کرديم و ميتوانم بگم تقريبآ اکثر شهرها و جاهای مطرح اين کشور را رفتيم ديديم، به هر جا نگاه ميکنی کارت پستالٍ! همه جا سبز و تلفيق درياچه و کوه و خونه های شيروونی قرمزٍجدا از هم در دامنه کوهها پانورامای زيبای را بوجود آورده. اما در دل همه اين زيبايی يک آب وهوای غير قابل پيش بينی وجود داره توی يک روز بارون میآد، بعد آفتاب ميشه، يکدفعه می بينی طوفان شده و جالبتر از همه ديروز بود که در اين فصل سال يک تگرگ بی سابقه باريد که و همه زمين را سفيد کرده بود، هر کدوم از دونه های تگرگ ۳تا ۴ سانتی متر قطر داشتند و مردم تگرگ پارو کردند و ۶ميليون فرانک هم به شرکتهای بيمه خسارت وارد شد

(بدون عنوان)

شکوه — Wed, 07 Jul 2004 20:56:00 GMT

در تحقيقات انجام شده،تعداد نوزادانی که در سال گذشته در سوئيس بدنيا آمده اند درطی ۲۵ سال اخير به پايين ترين حد خود رسيده و متخصصان معتقدند تا زمانی که درساختار خانواده ها دگرگونی ايجاد نشود و زنان برای ايجاد توازن بين کار و بزرگ کردن کودکان تلاش نکنند، اين مشکل حل نخواهد شد. سر شماری منتشر شده در ماه اخير توسط اداره آمار فدرال نشان ميدهدکه درسال ۲۰۰۳ فقط ۷۱۸۰۰ کودک در سوئيس بدنيا امده يعنی ۷/۰درصد کمتر از مدت مشابه درسال قبل و بجز سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹که استثناء هستند اين پايين ترين ميزان تولد از سال ۱۹۳۰ است. مادران ترجيح ميدهند در سنين بعداز سی سالگی بچه دار شوند. آقای Fux از انستيتو جامعه شناسی دانشگاه زوريخ ميگويد که اين مشکل اغلب کشورهای اروپای غربی در ۴۰ سال اخير است. Fux ميگويد که زنان تدريجآ به تحصيلات عالی دست می يابند و تمايل به مشارکت در کارها و استفاده از تحصيلات خود را دارند و بسياری از کشورها بدون در نظر گرفتن شرايط خانومها به اعمال فشار و سختی به روی خانومها ادامه ميدهند.در سوئيس هنوز قانونی که به مرخصی زايمان بپردازد وجود ندارد طبق مقاله ای که منتشر شده سوئيس يکی از شاخص ترين کشورهای جهان است که درآن زنان، نگران از دست دادن کارخود بخاطر بارداری هستند وبه همين منظور در پايان سپتامبر آينده برای تصويب ۱۴هفته مرخصی زايمان برای مادران رآی گيری خواهد شد .

يکی ديگر از تحقيقات آقای Fux نشان داده که باردارشدن زنان ازدواج نکرده در سال ۲۰۰۳ برابر با ۴/۱۲٪ بوده که درمقايسه با سال قبل که ۷/۱۱٪ بوده رشد داشته و در مقايسه با سال ۱۹۹۲نيز دو برابر شده است. و به نظر ميرسد حاملگی بدون ازدواج تا آخر دهه ۹۰ تقريبآ نادر بود، اما پس از آن بيشتر و بيشتر مورد قبول واقع شده است.اما کاهش ميزان تولد به يکی از جدی ترين معضلات کشورهای اروپای غربی و بخصوص سوئيس تبديل شده چراکه روز به روز به تعداد سالمندان اضافه ميشود و نگرانی ازآينده اقتصادی با وجود تعداد فراوان سالمندان و ازکار افتاده ها بسيار تيره مينمايد.

منبع : swiss info

Federal Statistics office

Sociology institute, on iversity of zurich